એક પુત્ર નો પિતાને પત્ર !

અમને ગર્વ છે અને ખુશ નસીબ છીએ કે ભગવાને તમને અમારા પિતા રૂપે સાથે આપ્યા અને અમેન ખુશનસીબ છીએ કે અમે તમારા સંતાન છીએ ભલે તમે આજ સુધી રૂપિયો નથી કમાયા પણ તમે જે સંસ્કાર રૂપી જે દૌલત આપી છે તેના કરતા મોટું કંઈજ નથી અમારી માટે.

Tejeshwar Pandey
23 Jun, 2020 • 1 min read • gu
❤️ 1 💬 2 👁 3275
એક પુત્ર નો પિતાને પત્ર !

Photo by Jed Owen on Unsplash

✍ એક પુત્ર નો પિતાને પત્ર ...!!

*નમસ્તે પપ્પા

*તમેન થોડુક દિલ ની વાતો કહેવી છે.

પપ્પા પહેલા તમે મારા મન ની વાત વાચી લેજો પછી તમારે અમને જે કહવું હોય તે કહેજો બસ અમને તમારો સાથ જોઈએ બીજું કંઈજ નૈ..!

આમારી ભૂલ શું છે એ અમને બતાવો પ્લીઝ અને તમે પહલા તો આવા નહિ હતા પણ હવે કેમ આવા બદલાયેલા લાગો છો અમારાથી નારાઝ થઇ ગયા છો એમ અમને લાગે છે. શું અમે તમને સાથ નથી આપતા શું અમે આવી તો કઈ ભૂલ કરી છે કે તમે આમ દૂર દૂર રહો છો. પહેલા તમે ગમે તેટલી મોટી તકલીફ કેમ નાં હોય તમે અમને કહેતા હતા પૂછતા હતા કે કઈ રીતે કરીએ શું કરીએ પણ હવે મારા થી આવી તો કઈ ભૂલ થઇ છે કે તમે આમ દૂર દૂર રહો છો ગુસ્સે થયા કરો છો શું અમે તમારું નામ સાચવવા માટે મેહનત નથી કરતા શું આજ સુધી અમે તમારા બતાવેલા સત્યના પથ પર નથી ચાલ્યા બોલો પપ્પા અમારી ભૂલ શું છે ? એટલું કહી દો અમે તમારા બાળકોજ છીએ ને પપ્પા અમારે કમાવવું હોય તો ખુબ રૂપિયા કમાઈ શકીએ છીએ પણ અમે તમારા થીજ શીખ્યા છીએ કે ખોટા કામોના પૈસા તમને સગવડ તો આપી શકે છે પણ પરિવાર ની શાંતિ અને સુંદરતા સુખ શાંતિ ને બગાડી નાખે છે અમે આજે પણ ખુબ મહેનત કરીએ છીએ. વ્યાપાર માં અમે વિશેષ ધ્યાન ત્યાં આપીએ છીએ કે તમારું નામ સચવાઈ રહે તમે આજ સુધી જે નામ બનાવ્યું છે જે સંસ્કાર આપ્યા છે અમને બસ તેને સાચવવા ની કોશિશ કરીએ છીએ અમે તમારી જેમ મેહનત તો નથી કરી સકતા અને નહિ તમારી જેમ બની સકવાના છીએ પણ આટલો વિશ્વાસ રાખો કે અમે જે કઈ પણ કરીશું એમાં બસ તમારું નામ જળવાઈ રહેશે અને લોકો કહશે કે નાં સાહેબ તમે છોકરાઓ ને ખુબ સારા સંસ્કાર આપ્યા છે વાહ વાહ. 

પપ્પા અમારી તમને દિલ થી બસ એકજ વિનંતી છે અને કહવું છે કે બસ તમે અમારી સાથે ખુશ રહો મસ્ત રહો અને અમારી ભૂલો ને સુધારતા રહો અમે ગમેતાતાલા નાલાયક કેમ ના હોઈએ પણ છેવટે તો તમારા બાળકોજ ને પપ્પા તમે અમને અમારા થી નારાજ કે આવી રીતે દૂર દૂર રૂઠેલા નાં રહો બસ અને હા એક કાશ મારા મનની વાત કે હું માનું છું કે મેં મારી મરજી થી લગ્ન કરી રહ્યો છુ દહેજ નથી લેતો પણ પપ્પા એમાં આપનુજ નામ ઊંચું થશે અને લોકો મારું નામ લેવા ના બદલે તમને કહશે કે વાહ સાહેબ તમે સારા સંસ્કાર આપ્યા છે તમારા વિચાર બહુ ઊંચા છે કે અને તમે ખુબ મહાન છો કે એકપણ રૂપિયા કે દહેજ વગર કઈ લેવડ દેવળ વગર તમે લગ્ન કર્યા છે ખુબ સરસ અને સમાજ માં આવી રીતે એક મેસેજ જશે કે નાં લગ્ન કરો તો આમાંની જેમજ કરો એમની જેમ વિચાર કરતા સીખો અને એ છોકરી જે લક્ષ્મી બની ને આવશે આપણા ઘરે તે કેટલી ખુશ રહેશે અને હું માનું છું ત્યાં સુધી ઘરની લક્ષ્મી માં - વહુ જો ખુશ રહેશે તો ઘરમાં સુખ શાંતિ સમ્રુધી બની રહેશે કારણ કે ઘરની સાચી લક્ષ્મી તો આપડી સુખ શાંતિ જ છે બીજું કઈ નઈ. પપ્પા અમને દુનિયા સમાજ નો ભલે તમારા જેટલો અનુભવ નથી પણ અમે અત્યાર સુધી દુનિયાને સમઝવાની અને અનુભવ કરવાની કોશિશ કરી છે અને જીવનમાં કાચા પાકા રસ્તા ઘણા જોયા પણ એટલું શીખ્યો કે કોઈ ગમે તે કહે ગમે તેટલું તમારું ખરાબ કરે પણ જો પરિવાર સાથે રહેશે તો હમેશા ખુશ રહેશો અને મસ્ત રહેશો એનું કોઈ કાંઈજ બગાડી નહિ શકે. અને જે પરિવાર માં હંમેશા ખુશી રહે છે પરિવાર એકસાથે એકજુટ રહે છે જે પરિવાર માં બધા સાથે રહે છે હમેશા ખુશ રહે છે તે હમેશા તરક્કી કરે છે અને સમૃધી પામે છે અને આવા પરિવાર જોડે હમેશા ભગવાન સાથેજ રહે છે.

અમને ગર્વ છે અને ખુશ નસીબ છીએ કે ભગવાને તમને અમારા પિતા રૂપે સાથે આપ્યા અને અમેન ખુશનસીબ છીએ કે અમે તમારા સંતાન છીએ ભલે તમે આજ સુધી રૂપિયો નથી કમાયા પણ તમે જે સંસ્કાર રૂપી જે દૌલત આપી છે તેના કરતા મોટું કંઈજ નથી અમારી માટે.

જો મારા કેહવામાં સમજવામાં કોઈ ભૂલ થઇ ગઈ હોય તો માફ કરજો તમારો નાલાયક નાસમજ પુત્ર... નમસ્તે..!

@ તેજેશ્વર પાંડેય ( તેજ્કુશ ) !

1 like
☕

Support Tejeshwar Pandey

Appreciate this story? Send a small tip to encourage the author to write more great work!

Please login to tip the author.

Tejeshwar Pandey
Published By

Tejeshwar Pandey

@Tejkushkikalamse

Comments

Appreciate the author by telling what you feel about the post 💓

  • Kumar Sandeep · 6 years ago last edited 6 years ago

    भावपूर्ण

  • Tejeshwar Pandey · 6 years ago last edited 6 years ago

    shukriya Kumar Sandeep sir ji

Please Login or Create a free account to comment.

★ Recommended For You

Stories tailored to your recent reading preferences

More stories in Non-fiction
Rajesh Mohan V Rao • 24 Oct, 2026 • 1 min read

Title

The Unopened Letter

0 0
More stories in Non-fiction
Saurabh Kumar Gautam • 09 Apr, 2026 • 1 min read

नई दुर्गा

अन्याय के खिलाफ खड़े होने के लिए साहस जरूरी है, और रौशनी इसी साहस के कारण एक “नई दुर्गा” बनकर उभरती है।

228 0
More stories in Non-fiction
Adhiraj • 31 Oct, 2025 • 2 mins read

कचरा

भेद भाव व असमानता अभी भी समाज को विभाजित किए हुए है | एक सत्य घटना पर आधारित लघु कहानी |

289 0
More stories in Non-fiction
fazal Esaf • 18 Jun, 2025 • 1 min read

कहानी का शीर्षक: "मिट्टी के साथी"

"मिट्टी और मनुष्य" एक मार्मिक कहानी है जो शहरी जीवन की भागदौड़ और प्रकृति से अलगाव के बीच, मिट्टी और उसके सबसे छोटे जीवों — केंचुओं — के महत्व को दर्शाती है। कहानी फ़ज़ल एसाफ नाम के एक युवा, संस्कारी किसान के बेटे के इर्द-गिर्द घूमती है, जो अपनी गाँव की मिट्टी और उसके अनदेखे नायकों के प्रति गहरी समझ रखता है। कहानी की शुरुआत ठाणे के एक छोटे से कस्बे में बारिश के बाद की सुबह से होती है, जहाँ फ़ज़ल सड़क पर रेंगते केंचुओं को देखकर विचलित हो जाता है, क्योंकि लोग उन्हें बिना सोचे-समझे कुचल रहे हैं। वह एक केंचुए को उठाकर सुरक्षित स्थान पर रखता है और मन ही मन बुदबुदाता है कि लोग इस "कीड़े" की अहमियत नहीं समझते, जबकि यही उनकी "रोटियों" से जुड़ा है। आगे चलकर, फ़ज़ल का सामना तीन अलग-अलग राहगीरों से होता है: एक तेज़-तर्रार कॉर्पोरेट महिला, अदिति मैडम; एक अनुभवी बुज़ुर्ग, शास्त्री जी; और एक नन्हा लड़का, आर्यन। सबसे पहले, अदिति मैडम अनजाने में एक केंचुए को कुचल देती हैं। फ़ज़ल उन्हें रोकता है और विनम्रता से समझाता है कि यह "कीड़ा" नहीं, बल्कि "किसान का दोस्त" है जो मिट्टी को साँस देता है और ज़मीन को उपजाऊ बनाता है। अदिति शुरुआत में झिझकती हैं, लेकिन फ़ज़ल के शब्दों में छिपी सच्चाई उन्हें सोचने पर मजबूर कर देती है। इसके बाद, शास्त्री जी फ़ज़ल की बात का समर्थन करते हैं और अपने पुराने दिनों को याद करते हैं जब केंचुए को खेत में देखना अच्छी फसल का संकेत माना जाता था। वे आधुनिक समाज में मिट्टी से बढ़ती दूरी पर चिंता व्यक्त करते हैं। फ़ज़ल उन्हें समझाता है कि लोग मिट्टी को गंदगी समझते हैं, जबकि वही "गंदगी" उनकी थाली में गेहूं बनकर आती है, और केंचुए ही बिना किसी स्वार्थ के ज़मीन को जोतते हैं। कहानी में एक मार्मिक मोड़ तब आता है जब आर्यन, एक छोटा लड़का, केंचुए को "साँप जैसा कुछ" समझता है। फ़ज़ल धैर्य से उसे बताता है कि यह एक अर्थवर्म है जो मिट्टी को अंदर से जोतता है, हवा, पानी और बीज को पनपने में मदद करता है। वह आर्यन को समझाता है कि वह जो सब्ज़ियाँ खाता है, वे कहीं न कहीं केंचुए के कारण ही उगती हैं, जिससे आर्यन केंचुए को अपना दोस्त समझने लगता है। आर्यन की माँ भी इस छोटे लेकिन गहरे सबक के लिए फ़ज़ल को धन्यवाद देती हैं। एक छोटी सभा में, फ़ज़ल अदिति, शास्त्री जी और आर्यन को संबोधित करते हुए कहते हैं कि भले ही वे शहर में रहते हों और वह गाँव से हो, लेकिन "मिट्टी" ही वह धागा है जो उन सबको जोड़ता है। वह शहरी लोगों से मिट्टी के प्रति संवेदना रखने और छोटे जीवों को बचाने की अपील करता है। शास्त्री जी भावुक होकर कहते हैं कि जो समाज ज़मीन से रिश्ता तोड़ता है, वह रिश्तों की अहमियत भी भूल जाता है। कहानी का चरमोत्कर्ष तब आता है जब फ़ज़ल अपने झोले से एक मुट्ठी मिट्टी उठाता है जिसमें एक केंचुआ रेंग रहा होता है। वह भावनात्मक स्वर में समझाता है कि यह मिट्टी केवल मिट्टी नहीं, बल्कि "जीवन" है, जिसमें "मेहनत" और "उम्मीद" है। वह चेतावनी देता है कि जिस दिन केंचुए कम हुए, उस दिन रोटी भी महंगी हो जाएगी, मिट्टी बंजर हो जाएगी, और दिल भी। यह सुनकर आर्यन अब हर केंचुए को ध्यान से देखता है और वादा करता है कि वह उन्हें कुचलेगा नहीं। कहानी एक शक्तिशाली मोनोलॉग के साथ समाप्त होती है, जिसमें फ़ज़ल की आवाज़ बताती है कि शहर भले ही चमकता हो, लेकिन उसकी नींव वही मिट्टी है जो गाँवों में साँस लेती है। वह जोर देता है कि अगर हम मिट्टी को मारते रहेंगे, तो हम भी धीरे-धीरे मरेंगे, "बिना आवाज़ के, बिना मिट्टी के।" अंतिम पंक्तियाँ एक काव्यात्मक संदेश देती हैं: "जो रेंगता है ज़मीन पर, वो थामे है आसमान को। न कुचलिए उसे, क्योंकि वो पालता है हमें… चुपचाप।" संदेश: यह पटकथा एक सरल लेकिन गहन संदेश देती है: "ज़मीन पर चलिए, मगर ज़मीन को समझकर चलिए। क्योंकि वहीं से जीवन उगता है।" यह कहानी हमें प्रकृति के सबसे छोटे सदस्यों के महत्व को पहचानने और उसके साथ हमारे संबंध को फिर से स्थापित करने के लिए प्रेरित करती है।

386 0